فولاد کم آلیاژ | فولاد آلیاژی | طبقهبندی فولادهای کم آلیاژ HSLA فولاد کم آلیاژ دستهای از فولادهای آلیاژی است که با افزودن عناصری چون وانادیم،کلمبیم و تیتانیوم تولید میشود و از نظر استحکام بر فولادهای کربنی معمولی برتری دارد.
فولادهای آلیاژی کم به طور گسترده ای برای تولید لوله، بدنه اتومبیل و هوافضا، خطوط ریلی و سازههای دریایی و ساحلی مورد استفاده قرار می گیرد. از فولاد کم آلیاژ با استحکام بالا به دلیل خاصیت مقاومت در برابر خوردگی در این مناطق استفاده می شود.
فولادهای کم
آلیاژ، معمولاً حاوی کمتر از 10٪ عناصر آلیاژی (ترکیبی از کربن، منگنز،
کروم، نیکل، مولیبدن، وانادیم و سیلیکون) هستند.با افزودن آلیاژهای خاص،
فولادهای کم آلیاژ دارای ترکیبات شیمیایی خاص و خواص مکانیکی بهتری نسبت به
بسیاری از فولادهای معمولی میشوند. این آلیاژها به طور معمول 1 تا 5 درصد
از محتوای فولاد را تشکیل می دهند. همانطور که میدانید این عناصر یک ویژگی
بسیار خاص به فولادها اضافه میکنند. به عنوان مثال ، افزودن مولیبدن
استحکام مواد را بهبود می بخشد. نیکل سختی می افزاید. و کروم باعث افزایش
استحکام در دمای بالا، سختی و مقاومت در برابر خوردگی را افزایش میدهد.
منگنز و سیلیکون ، سایر عناصر آلیاژی متداول ، قابلیت های مقاومت در برابر
اکسیداسیون عالی را دارند
خوشبختانه ، با وجود اضافه شدن این عناصر ، جوشکاری فولادهای کم آلیاژ لزوماً دشوار نیست.
با این وجود ، دانستن اینکه دقیقاً با چه نوع فولاد کم آلیاژی کار میکنیم، برای رسیدن به جوش بدون نقص، بسیار مهم است.
شرکت ثمین تجارت فعالیت خود را در زمینه عرضه و تامین فولاد آلیاژی آغاز نموده است.جهت مشاوره و خرید با شماره های 02122247000 | 09108697000 تماس حاصل فرمائید.
جهت مشاهده محصولات چهارپهلو فولادی ثمین تجارت کلیک کنید
این
دسته از فولادها را بعلت وزن کمترشان در صنایع خودرو سازی بسیار مورد
استفاده قرار میدهند چرا که در عین کاهش وزن خودرو استحکام بالایی دارد.
استحکام فولادهای میکرو آلیاژ بدون عملیات حرارتی 415 تا 825 مگا پاسکال میباشد.
یکی از مواردی که در مورد این نوع ورق آلیاژی ها بسیار باید به آن توجه شود خوردگی آنهاست، چرا که این نوع فولادها معمولا برای مصارف با ضخامت کم مورد توجه قرار میگیرند و بسیار در معرض خوردگی اند برای همین موضوع میتوان عناصری چون نیکل، کروم و فسفر به آن افزود تا مقاومت به خوردگی آن بالاتر رود، اما چون این روش کمی هزینه بر است میتوان با گالوانیزه کردن و یا آبکاری این دسته از ورقها از خوردگی دور نگه داشت.
فولادهای میکرو آلیاژی معمولاً محتوی ۰٫۱۵ تا ۰٫۵۵% کربن، ۰٫۶ تا ۱٫۶۵% منگنز، ۰٫۱۵ تا ۰٫۶۵% سیلیکون پایه اصلی آن را تشکیل میدهند. این عناصر از طریق تاثیر بر ساختار با کنترل واکنشهای رسوب دهی و تشکیل رسوبات به صورت فاز دوم باعث بهبود خواص مکانیکی آلیاژ می شوند. در این فولادها دستیابی به خواص مطلوب مرهون حضور عناصر میکروآلیاژ و تاثیرآنها بر روی ریزساختار فولاد می باشد.
با این وجود دستیابی به خواص مناسب و مطلوب در فولادهای میکروآلیاژی از طریق بهسازی اندازه دانه فریت با کنترل اندازه دانه آستنیت و تشکیل ساختار ریزدانه، فرآیند رسوب سختی در فریت، ایجاد اعوجاج در شبکه و تنشهای ناشیاز رسوبات کاربیدی و نیتریدی، کنترل شکل آخالها، توسعه شبکه نابجاییها و… می باشند.
در این فولادها میتوان بعد از انجام عملیات کار گرم در دمای بالا و کنترل پارامترهای عملیات و همچنین سرد کردن مناسب تا دمای پایین به مقدار استحکام و دیگر خواص مورد نظر دست یافت که با نتایج بدست آمده برای قطعات تولید شده با روشهای متداول کوئنچ و تمپر قابل مقایسه میباشد.درنتیجه با حذف عملیات کوئنچ و تمپر میتوان علاوه بر کاهش هزینهها، سرعت تولید را نیز افزایش داد. برای دریافت قیمت ورق آلیاژی با کارشناسان تجارت فلز تماس بگیرید.
با کم شدن مقدار درصد کربن در
این ترکیب ها قابلیت جوشپذیری و انعطاف پذیری فولاد بهبود مییابد و
همچنین با افزودن عنصر میکروآلیاژی به فولاد، استحکام و مقاومت آن در برابر
تنش های وارده افزایش یافته است.
استانداردهای A715 و A656 استحکامی به
اندازه ی 80000 psi دارند این در حالی است که استحکام فولادهای کربنی
غیرآلیاژی حدود 34000psi است .
در فولادهای میکرو آلیاژی به دلیل استحکام بالا و فرمپذیری مناسبی که دارند توانسته با روش هیدروفرمینگ که یک روش کشش و فرمینگ ورق است قطعاتی تولید کنند که با حداکثر صرفه جویی در وزن قطعه در عین حال از دقت بالا در ابعاد و ضخامت برخوردارند و با این کار هم وزن نهایی محصول پایین آمده و هم تعداد قطعات حاصل از یک ورق بالا رفته است که از یک طرف باعث صرفهجویی چشمگیری در مصرف فولاد شده است.
در دستگاههایی
همچون جرثقیل، مخلوطکن بتن، ماشینهای کشاورزی، کامیونها، تریلرها
برجهای انتقال قدرت، شافت های فولادهای میکرو آلیاژی با حداقل استحکام
۵۰۰۰۰ تا ۷۰۰۰۰استفاده میشوند
انرژی لازم برای کنده کاری و شکل دادن و اره کردن محصولات میکرو آلیاژی 25 تا 30 درصد بیشتر از محصولات ساده کربنی است.
جهت مشاهده محصولات تسمه فولادی ثمین تجارت کلیک کنید
فولادهایی که مقاومت بیشتری در برابر خوردگی دارند. مانند COR-TEN. این نوع آلیاژها در ترکیب ساخت خود مقدار کمی فسفر و مس دارند تا میزان مقاومت آنها در برابر فرسایشهای آب و هوایی افزایش یابد. – فولادهای رول شده با کنترل (Control-rolled steel)
رولهای داغ فولاد که ساختار بسیار گسیخته آستینیت دارند که به ساختار آهن و کربنی مکعبی خوبی ضمن فرایند سرد کردن تبدیل میشوند. – فولادهای کم پرلیت (Pearlite-reduced steel)
فولادهای با کربن کم یا بدون کربن که ساختار دانهای آهن و کربن خوبی دارند که به وسیله تهنشینی افزایش قدرت مییابند. – فولادهای فریت (Acicular ferrite steel)
این فولادها به وسیله ساختار آهن و کربنی سوزنی، مقدار بسیار کمی کربن و سخت سازی خوبی افزایش قدرت داده میشوند. درصد کربن در این نوع فولادها بسیار اندک است و خواصی همچون جوش پذیری و شکلپذیری خوبی را دارند. – فولادهای دو فازی (Dual-phase steel)
این فولادها میکرو ساختار آهن و کربنی متشکل از مقدار کم و بکنواخت مارتنزیت دارند. این میکرو ساختار باعت کاهش قدرت تسلیم، افزایش درجه سختی و شکلپذیری خوب میشود. فولادهای دو فاز شکلپذیری خوبی را دارند و همچنین استحکام کششی آنها بالاست. – فولادهای میکروآلیاژی (Micro-alloyed steel)
فولادی که دارای مقدار کمی نوبیوم، وانادیوم و/یا تیتانیوم میباشد که باعث بهبود اندازه دانه و/یا سخت شدن به وسیله تهنشینی میشود.
نوع معمولی از Micro-alloyed steel بهبود یافته از نظر شکل پذیری HSLA می باشد. این نوع، قدرت تسلیم تا 80.000 psi (550 MPa) دارند ولی تنها 24 درصد بیشتر از فولاد A360 با 36.000 psi (250 MPa) هزینه دارند. یکی از نقاط منفی این نوع فولاد این است که 30 تا 40 درصد کمتر شکننده می باشند. در ایالات متحده این نوع فولاد بر اساس استاندارد ASTM به دسته های A1008/A1008M و A1011/A1011M برای ورق های فلزی و A656/A656M برای صفحات فلزی تقسیم می شوند. این فولاد ها برای خودروسازی جهت حفظ قدرت در عین کاهش وزن تولید شده اند. برای نمونه : میله های استحکام در، شاسی، تقویت ترمز، سیستم هداین و تعلیق، ضربه گیر و چرخ ها. کاربرد آلیاژهای HSLA
آلیاژهای HSLA در صنایع سنگین هم چون لولههای نفت و گاز، تولید تجهیزات و ماشین آلات صنعتی کشاورزی، ماشینهای چمن زنی، جرثقیل، مخلوط کن بتن، کامیونها، تریلرها، برجهای انتقال قدرت و… میباشد.
فولادهای HSLA به دلیل وزن کم و مقاومت بسیار بالا، در صنایع خودرو سازی بسیار پر کاربرد هستند.
اولین قدم برای شناخت فولاد کم آلیاژ، آگاهی از کاربردهای رایج آن است. همه آنها در بسیاری از صنایع متفاوت استفاده میشوند. کاربردهای فولاد کم آلیاژ از وسایل نقلیه نظامی ، تجهیزات خاکبرداری و ساخت و ساز و کشتی ها تا خطوط لوله کشور، مخازن تحت فشار و لوله کشی، سکوهای حفاری نفت و سازههای فولادی اشاره کرد.
چندین گروه مشترک از انواع فولاد آلیاژی ، که از فولادهای HY 80 ، HY 90 و HY 100 شروع می شود ، برای ساخت بدنه کشتی، زیردریایی، پل و وسایل نقلیه ساخت و ساز استفاده می شود. این فولادهای کم آلیاژ حاوی نیکل ، مولیبدن و کروم هستند که به مواد قابلیت جوشکاری، چقرمگی و استحکام اضافه میکنند. هنگام جوشکاری فولادهای کم آلیاژ، به طور معمول به پیش گرم کردن و پس گرم کردن نیازی نیست.
برای استحکام ، چقرمگی در دماهای پایین و انعطاف پذیری ، فولادهای ASTM A514 ، A517 و T1 کوئنچ و تمپر شدهاند. این آلیاژها در کاربردهایی مانند ساخت تجهیزات سنگین و دیگ بخار و ساخت مخازن تحت فشار استفاده می شوند.
فولادهای هوازده مانند ASTM A242 ، A588 و A709 گرید 50W برای تولید یک لایه محافظ و مقاوم در برابر خوردگی به برخی آلیاژهای خاص متکی هستند. این لایه که نمای زیبایی به فولاد می دهد برای اولین بار به عنوان فولاد کورتن معرفی شد. فولادهای هوازده در آثار هنری، پلها و ساختمانها (برای دادن زیبایی به نماها) از محبوبیت خاصی برخوردار هستند.
انتخاب فلز پرکننده مناسب برای فولاد کم آلیاژ
فلزات پرکننده برای جوشکاری فولادهای کم آلیاژ (صرف نظر از نوع خاص) به طور معمول با ترکیب شیمیایی و مکانیکی فلز پایه مطابقت دارند. به عنوان یک قاعده، فلزات پرکننده کم آلیاژ باتوجه به استحکام کششی آنها طبقه بندی می شوند. این فلزات حاوی عناصر آلیاژی مانند کروم ، نیکل یا مولیبدن هستند. فلزات پرکننده برای مطابقت با ترکیبات شیمیایی مواد پایه کم آلیاژ، استحکام فلز جوشکاری و کاربرد آنها طراحی شده اند.
برای اطمینان از موفقیت در جوشکاری ، فلزات پرکننده برای فولادهای کم آلیاژ باید با کشش و استحکام بالای فلز پایه مطابقت داشته و یا از خاصیت کشش و استحکام تسلیم آن برخوردار باشد. البته ممکن است همیشه یک مورد مناسب امکان پذیر نباشد، بنابراین لازم است که نزدیک ترین مورد ممکن را (با چند استثنا) پیدا کنید.
به عنوان مثال، هنگام جوشکاری فولادهای کم آلیاژ متفاوت، توصیه میشود از فلزات پرکننده متناسب با ماده پایه با مقاومت کمترانتخاب شود.
یکی دیگر از عواملی که هنگام انتخاب فلزات پرکننده کم آلیاژ باید به آن توجه کرد، ضخامت فولاد کم آلیاژ است که قصد جوشکاری آن را دارید. فولادهای کوئنچ و تمپر شده مانند A514 تا زمانی که ضخامت آن کمتر از 21/2 اینچ باشد، دارای خاصیت کششی ، تسلیم و کشیدگی خاصی هستند. فرآیندهای کوئنچ و تمپرعوامل این تغییرات هستند. زیرا کوئنچ مواد ضخیم تر، منجر به استحکامهای تسلیم و کششی حداقل می شوند. بنابراین ماده ضخیم تر ممکن است به فلزات پر کننده با استحکام کمتر نیاز داشته باشد.
اینکه از فلز کم آلیاژ در کجا استفاده شود، در انتخاب فلز پرکننده کم آلیاژ هم تاثیرگذار است.
انواع فولاد کربنی و فولاد آلیاژی | طبقه بندی فولاد کربن و فولاد آلیاژی | موسسه آمریکایی آهن و فولاد (AISI) فولادکربنی را به صورت ذیل تعریف می کند:
زمانی
فولاد، کربن دار در نظر گرفته می شود، که حداقل محتوای مورد نیاز برای
کروم، کبالت، کلومیمیم [نایوبیوم]، مولیبدن، نیکل، تیتانیوم، تنگستن،
وانادیوم یا زیرکونیم یا هر عنصر دیگری که برای به دست آوردن اثر آلیاژ
مورد نظر اضافه می شود اضافه شود. زمانی که حداقل مقدار مشخص شده برای مس
از ۰٫۴۰ درصد فراتر نمی رود؛ یا زمانی که حداکثر مقدار مشخص شده برای هر یک
از عناصر زیر از درصد ذکر شده بیشتر نیست: منگنز ۱٫۶۵، سیلیکون ۰٫۶۰، مس
۰٫۶۰٫
فولادکربنی را می توان با توجه به شیوههای مختلف اکسید شدن ، به
عنوان مارپیچ، سرپوش، نیمه کشت، یا فولاد کشته، طبقهبندی کرد. اعمال
اکسیداسیون و فرآیند تولید فولاد بر خواص فولاد تاثیرخواهد گذاشت.
اما تغییرات در کربن بیشترین تاثیر را بر خواص مکانیکی دارند و با افزایش مقدار کربن باعث افزایش سختی و استحکام میشود.
به
این ترتیب، فولادهای کربنی به طور کلی مطابق با محتوای کربن خود طبقهبندی
میشوند. فولادهای کربنی به طور کلی شامل ۲ % عناصر آلیاژی هستند و
میتوانند به فولادهای کم کربن، فولادهای متوسط کربن، و فولاد کربنی تقسیم
شوند؛ هر یک از این نامگذاری ها در زیر مورد بحث قرارمیگیرد.
فولادکربنی
به عنوان یک گروه از پرکاربردترین فولادها مورد استفاده است. بیش از ۸۵
درصد ازفولاد تولید شده و حملشده در ایالاتمتحده فولاد کربنی است.
موسسه آمریکایی آهن و فولاد (AISI) فولادکربنی را به صورت ذیل تعریف می کند:
زمانی
فولاد، کربن دار در نظر گرفته می شود، که حداقل محتوای مورد نیاز برای
کروم، کبالت، کلومیمیم [نایوبیوم]، مولیبدن، نیکل، تیتانیوم، تنگستن،
وانادیوم یا زیرکونیم یا هر عنصر دیگری که برای به دست آوردن اثر آلیاژ
مورد نظر اضافه می شود اضافه شود. زمانی که حداقل مقدار مشخص شده برای مس
از ۰٫۴۰ درصد فراتر نمی رود؛ یا زمانی که حداکثر مقدار مشخص شده برای هر یک
از عناصر زیر از درصد ذکر شده بیشتر نیست: منگنز ۱٫۶۵، سیلیکون ۰٫۶۰، مس
۰٫۶۰٫
فولادکربنی را می توان با توجه به شیوههای مختلف اکسید شدن ، به
عنوان مارپیچ، سرپوش، نیمه کشت، یا فولاد کشته، طبقهبندی کرد. اعمال
اکسیداسیون و فرآیند تولید فولاد بر خواص فولاد تاثیرخواهد گذاشت.
اما تغییرات در کربن بیشترین تاثیر را بر خواص مکانیکی دارند و با افزایش مقدار کربن باعث افزایش سختی و استحکام میشود.
به
این ترتیب، فولادهای کربنی به طور کلی مطابق با محتوای کربن خود طبقهبندی
میشوند. فولادهای کربنی به طور کلی شامل ۲ % عناصر آلیاژی هستند و
میتوانند به فولادهای کم کربن، فولادهای متوسط کربن، و فولاد کربنی تقسیم
شوند؛ هر یک از این نامگذاری ها در زیر مورد بحث قرارمیگیرد.
فولادکربنی
به عنوان یک گروه از پرکاربردترین فولادها مورد استفاده است. بیش از ۸۵
درصد ازفولاد تولید شده و حملشده در ایالاتمتحده فولاد کربنی است.
شرکت ثمین تجارت فعالیت خود را در زمینه عرضه و تامین فولاد آلیاژی آغاز نموده است.جهت مشاوره و خرید با شماره های 02122247000 | 09108697000 تماس حاصل فرمائید.
جهت مشاهده محصولات تسمه فولادی ثمین تجارت کلیک کنید
فولادها آلیاژ های آهن کربن هستند که تا 2% وزنی کربن دارند، آلیاژهایی که بیش از این کربن دارند به عنوان چدن شناخته می شوند. بر اساس تعریف موسسه آهن و فولاد آمریکا، American Iron and Steel Institute، فولادهای کربنی آلیاژهایی از آهن و کربن هستند که معمولاً در آنها مقدار کربن بیشتر از 1درصد، مقدار منگنز بیشتر از 65/1 درصد و مقدار مس و سیلیکون بیشتر از 6/0 درصد نیست. عناصر آلیاژی دیگر معمولاً مقادیر قابل توجهی نیستند. خواص و قابلیت جوش پذیری این فولادها بستگی به مقدار کربن آنها دارد، عناصر دیگر دارای تاثیر محدود هستند.
1- فولادهای ناآرام: یک نوع فولاد کم کربن اکسیژن زدایی نشده است.
2- فولاد ریختگی شبیه فولاد نیمه آرام
3- فولاد نیمه آرام: به این فولاد اکسیژن زداهایی از قبیل سیلیسیم به میزان کم در حدود 1/0 درصد اضافه می شود.
4- فولاد آرام: فولادی که اکسیژن آن به طور کامل توسط منگنز و سیلیسیم و یا آلومینیوم قبل از ریختن، زدوده شود. عملیات اکسیژن زدایی و پروسه های ساخت فولاد بر روی مشخصات و خواص فولاد تاثیر می گذارد.
تغییرات اکسیژن زدایی و پروسه های ساخت فولاد بر روی خواص فولاد تاثیر می گذارد. تغییرات مقدار کربن بیشترین تاثیر را بر روی خواص مکانیکی دارد. با افزایش مقدار کربن، سختی و استحکام فولاد افزایش می یابد.
1- فولادهای کم کربن، Low Carbon Steel، با حداکثر 15/0 درصد کربن
2- فولادهای با کربن جزئی (معمولی)، Mild Steel، با 30/0-15/0 درصد کربن
3- فولادهای با کربن متوسط، Medium carbon steel، با 50/0-30/0 درصد کربن
4- فولادهای با کربن بالا (پرکربن)، High carbon steel، با 1-50/0 درصد کربن
درصد کربن این فولادها حداکثر 15/0% می باشد، در صنعت گاهی به فولادهای کششی نیز معروف می باشند، به علت اینکه تغییر طول نسبی بالایی دارند اکثراً به صورت ورقه های نازک تولید می شوند و گاهی هم به صورت سیم و یا مفتول به کار می روند، همچنین این فولادها از خواص مغناطیسی بالا و از قابلیت جوشکاری خوبی برخوردار بوده و مشکل خاصی در جوشکاری ندارند.
درمواردی که قطعات تحت عملیات حرارتی سختکاری سطحی قرار می گیرند کاربرد خوبی دارند.
هر فلزی که جوش پذیری بهتری داشته باشد و به سادگی بتوان با آن به جوشی که خواص فلز جوش ، منطقه HAZ و فلز پایه یکسان دست یافت، جوشکاری ساده تری دارد.
اگر فلزی جوش پذیری خوبی داشته باشد، با کمترین دانش فنی، می توان آن را به خوبی جوش داد.
در فولادها معمولاً جوش پذیری را با کربن معادل ارتباط می دهند، اکثراً هر چه کربن معادل بالاتر باشد جوش پذیری کمتر می شود، چرا که هر چه کربن معادل بیشتر باشد، سختی پذیری بیشتر می شود. بنابراین احتمال ایجاد فاز مارتنزیت و ایجاد تردی در فولادها بیشتر می شود، بنابراین جوش پذیری کاهش می یابد.
به عبارت دیگر اتصال این فولادها با کمتر از 15/0% کربن که به عنوان فولادهای کم کربن شناخته می شوند، با روشهای جوشکاری و لحیم کاری به سهولت انجام می شود.
این فولادها دارای سختی پذیری پایینی هستند. یک فولاد حاوی 15/0% کربن وقتی با سرعت بالا سرد شود قابلیت سخت شوندگی HRC40-30 را دارد.
2- فولاد با کربن جزئی
درصد کربن در این فولادها 30/0 % -15/0% می باشد و آنها را فولادهای نرم می نامند.
این فولادها دارای جوش پذیری خوبی هستند. تغییر طول نسبی کمتری نسبت به فولاد کم کربن دارند، اما این فولادها استحکام کششی بهتری دارند. معمولاً به صورت Plate دیده می شوند و گاهی اوقات به صورت نبشی و میلگرد نیز تولید می شوند.
معرفترین فولاد از این دسته از فولادها، ST37 می باشد.
فولادهای کم کربن و کربن جزئی را به عنوان فولادهای ساختمانی می شناسند و در صنعت به آنها آهن آلات گفته می شود.
جوشکاری با الکترود دستی معمول ترین روش جوشکاری فولادهای کم کربن و کربن جزئی می باشد، همچنین جوشکاری با قوس زیر پودری نیز دیگر روش معمول برای جوشکاری این دو نوع فولاد می باشد.
3- فولادهای کربن متوسط
درصد کربن در این فولادها 50/0 % -30/0% می باشد و تغییر چشم گیری در قابلیت جوش پذیری نسبت به دو گروه قبل دارند. فولادهای کربن متوسط به صورت گسترده ای در فولادهای ابزار مورد استفاده قرار می گیرند.
بسیاری از این فولادها به دلیل مقاومت به سایش بالایی که دارند انتخاب می شوند و جهت حصول خواص مطلوب بر روی آنها عملیات حرارتی آنها انجام می گیرد، جوشکاری ممکن است قبل از عملیات حرارتی نهایی صورت گیرد.
فولادهای حاوی حدوداً 30/0% کربن و مقادیر نسبتاً پایین منگنز دارای قابلیت جوشکاری خوبی می باشند. اگر فولاد دارای 50/0% کربن باشد و رویه های جوشکاری فولاد های نرم برای آن استفاده شود، بی شک در اثر جوشکاری ترک ایجاد می شود. همچنین هر گاه درصد کربن در فولاد افزایش یابد بایستی رویه های جوشکاری جهت جلوگیری از شکل گیری مقادیر بالای مارتنزیت در منطقه متاثر از حرارت طراحی شود.
4- فولادهای با کربن بالا
فولادهای با درصد کربن بالاتر از 50/0% فولاد های پرکربن هستند که قابلیت جوش پذیری خیلی ضعیف دارند. فولادهای کربن بالا معمولاً برای کاربردهایی که سختی و مقاومت به سایش بالایی نیاز است بکار می رود، این خواص با عملیات حرارتی حاصل می شوند.
جهت مشاهده محصولات ورق فولادی ثمین تجارت کلیک کنید
فولادهای کم کربن حاوی ۰.۳۰% کربن هستند. بزرگ ترین گروه از این نوع فولادکربنی ، محصولات مسطح (ورق یانواری) است که معمولا در وضعیت سرد و آنیل شده قرار دارد. محتوای کربن برای این فولادها بالابسیار پایین است، کمتر از ۰.۱۰% کربن و تا ۰.۴ %منگنز. کاربرد های معمولی این فولاد در پنل های بدنه خودرو،صفحات حلبی و محصولات سیمی است.
فولادهای متوسط کربن مشابه فولادهای کم کربن هستند به جز اینکه کربن از ۰.۳۰ تا ۰.۶ % و منگنز از ۰.۶۰ تا۱.۶۵ درصد متغیر است.
افزایش مقدار کربن به حدود ۰.۵ % با افزایش همراهی در منگنز اجازه میدهد تا این نوع فولاد کربنی متوسط در شرایط خشک و خاموش مورد استفاده قرار گیرند. کاربرد های فولادکربنی متوسط شامل شفت، محورها، دندهها، میل لنگ، کوپلینگ و فرمان است. فولاد در محدوده ۰.۴۰ تا۰.۶۰ درصد کربن نیز برای ریلهای راهآهن، چرخها و محورهای ریلی به کار میروند.
فولادهای با کربن فوق العاده بالا آلیاژهای آزمایشی هستند که شامل ۱.۲۵ تا ۲.۰ % کربن هستند. این فولادها به صورت ترمومکانیکی برای تولید میکرو سیستم ها فرآوری میشوند که شامل ذرات مسطح ، کروی و ناپیوسته هستند.
فولادها را می توان از طریق انواع سیستم های مختلف طبقه بندی کرد:
ترکیب
مانند کربن، کم آلیاژ یا فولاد ضد زنگ.
روش های تولید
مانند کوره باز، فرآیند اکسیژن پایه یا روش های کوره الکتریکی.
روش اتمام
مانند نورد گرم یا نورد سرد
شکل محصول
مانند ورق نواری، ورق، نوار، لوله یا شکل ساختاری
عمل تخریب اکسیداسیون
مانند فولاد کشته شده، نیمه کشته، سرپوش یا مارپیچ
ریزساختار
مانند فریت، پرلیت و مارنزیت
سطح قدرت مورد نیاز
همانطور که در استاندارد ASTM مشخص شده است.
عملیات حرارتی
مانند انجماد، خشک کردن و خنک کردن و پردازش ترمومکانیکی
توصیفگرهای کیفیت
مانند کیفیت جعل و کیفیت تجاری.
جهت مشاهده محصولات شمش فولادی ثمین تجارت کلیک کنید
استاندارد فلزات یک توافق نامه در سطح صنعتی برای تعریف فلزات می باشد. در این تعریف اطلاعات زیادی در مورد ترکیب شیمیایی، فرآیند تولید، عملیات حرارتی و دیگر اطلاعات مربوط به فلز آورده می شود.
استاندارد معمولاً تلاش می کند تا تمام ویژگی های مختلف یک فلز را در یک کد ساده شامل عدد و حرف مشخص نماید. مهمترین کاربرد این استاندارد ها تبادل اطلاعات است.
مهندسین، نقشه کش ها، عوامل خرید و تامین کنندگان، همگی با یک زبان از فولاد، آلومینیوم، مس و … صحبت می کنند و از یکسان بودن محصولات اطمینان دارند.
همانطور که زبان های مختلفی برای صحبت وجود دارد، استاندارد های مختلفی نیز در سراسر دنیا موجود است.
استانداردهای بین المللی فلزات عبارتند از :
– آمریکا: ASTM, AISI, SAE, UNS- کانادا C.S.A- آلمان DIN- فرانسه AFNOR- انگلیس BS- ایتالیا UNI- ژاپن JIS همچنین دسته بندی های گوناگونی بر اساس سیستم های مختلف برای فولادها موجود است که در اینجا به مواردی از این تقسیم بندی ها اشاره می کنیم،
این دسته بندی ها ممکن است بر اساس موارد زیر باشد:
– ترکیب شیمیایی، مانند فولادهای کربنی، کم آلیاژ یا زنگ نزن – روش تولید مانند فولادسازی با اکسیژن، زیمنس مارتین، روش کوره الکتریکی – روش پرداخت مانند نورد گرم یا نورد سرد – شکل محصول مانند میل گرد، ورق، نوار، لوله یا فرم ساختمانی – عملیات اکسیژن زدائی مانند فولاد
آرام، نیمه آرام، سرپوشی یا نا آرام – ساختار میکروسکوپی مانند فولاد فریتی، پرلیتی، مارتنزیتی و …
– سطح استحکام مورد نیاز که در استاندارد ASTM مشخص شده است
-عملیات حرارتی مانند آنیلینگ، کوئنچینگ، تمپرینگ و فرآیندهای ترمو مکانیکی
– کیفیت مورد نظر مانند کیفیت فورج و یاکیفیت اقتصادی
فولاد زنگ نزن چگونه ساخته می شود؟
روند دقیق تولید فولاد زنگ نزن بسته به نوع آلیاژکاری و خصوصیات مورد نیاز متفاوت خواهد بود؛
اما بیشتر گریدهای فولاد مراحل ساخت مشترکی دارند.
1-3# ذوب شدن
تولید فولاد ضد زنگ با ذوب فلزات قراضه و مواد افزودنی در کوره قوس الکتریکی (EAF) آغاز می شود.
با استفاده از الکترودهای پرقدرت، EAF فلزات را در طی ساعات زیادی گرم کرده و
مخلوط مایع و مذاب ایجاد می کنند.
شرکت ثمین تجارت فعالیت خود را در زمینه عرضه و تامین فولاد آلیاژی آغاز نموده است.جهت مشاوره و خرید با شماره های 02122247000 | 09108697000 تماس حاصل فرمائید.
جهت مشاهده محصولات ورق فولادی ثمین تجارت کلیک کنید
جهت مشاهده محصولات تسمه فولادی ثمین تجارت کلیک کنید
پس از کاهش کربن، متعادل سازی نهایی، همگن سازی دما و خصوصیات شیمیایی اجرا می شود.
این تضمین می کند که فلز مورد نیاز به مشخصات مورد نیاز در درجه مورد نظر رسیده است و
ترکیب فولاد در کل دسته یکنواخت است.
نمونه ها آزمایش و تجزیه و تحلیل می شوند.
سپس تنظیمات انجام می شود تا زمانی که مخلوط به استاندارد مورد نیاز برسد.
پس از ایجاد فولاد مذاب، اکنون باید شکل اولیه توسط ریخته گری برای خنک کردن و فرم دادن فولاد انجام شود.
شکل و ابعاد دقیق به محصول نهایی بستگی دارد.
فرم ها سپس با یک کد شناسه مشخص می شوند تا بتوان از فرآیندهای مختلف آن اطلاع پیدا کرد.
پس از آن بسته بندی بسته به درجه مورد نظر و محصول یا عملکرد نهایی متفاوت خواهند بود.
به عنوان مثال اسلب ها به صفحه، نوار و ورق تبدیل می شوند.
در مراحل تولید بسته به درجه یا قالب سفارش داده شده،
ممکن است یک فولاد چندین بار برخی از مراحل را طی کند تا ظاهر یا ویژگی های مورد نظر را ایجاد کند.
مراحل زیر متداول ترین مراحل هستند.
امروزه عمده ی محصولات فلزی بهصورت ورق فولادی تولید شده که هرکدام از انواع ورق فولادی , برای اهداف خاصی مورد استفاده قرار میگیرند.
ورق فولادی از مواد مختلفی تشکیل می شود که هر کدام در بخش مختلفی از صنعت و ساخت ساز ساختمان ها به کار میروند.
همه ی انواع ورق فولادی هر کدام مشخصات فیزیکی و ساختاری خاصی دارند که با توجه به این ساختار از آنها در بخش های مختلف استفاده می شود در ادامه بهب بررسی کامل انواع ورق فولادی میپردازیم با ما همراه باشید »
استانداردهای ورق فولادی براساس استاندارد سه کشور می باشد و 1- استاندارد DIN آلمان که رایج ترین استاندارد موجود در بازار ایران است ، 2- استاندارد ASTM آمریکا و 3- استاندارد گوس روسیه که به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد و همچنین استانداردهای رایج در ایران معمولاً دین آلمان می باشد، سپس استاندارد ASTM آمریکا و استاندارد گوس روسیه به ندرت قابل استفاده می باشد.
ورق فولادی، فلزی است که سطح آن مسطح تر از آهن، فولاد و هر فلز دیگری می باشد و از نورد گرم
شمش فولادی
و یا بیلت تولید می شوند.
ورق فولادی به صورت رول و کلاف در کارخانه ها تولید و عرضه می شوند که یکی از مزیت های آن نسبت به ورق های شیت و برشی است.
ورق های فولادی با توجه به درصد کربن موجود در آلیاژ آنها (حدود 0.025 تا 0.03 درصد کربن) ، فرآیند تولید و آلیاژ های فلز، خواص مختلفی به خود گرفته و در نهایت کاربرد و نامگذاری آنها نیز تحت تاثیر عوامل مذکور، متغیر خواهد بود
جهت مشاهده محصول ورق ST52 ثمین تجارت کلیک کنید
ورق های فولادی بر اساس روش تولید، به دو دسته
دسته بندی می شوند.
1. ورق های گرم (سیاه)
2. ورق های سرد (روغنی)
3. اسید شوئی
4. سفید (گالوانیزه)
5. رنگی
6. تین پلیت
جهت مشاهده محصول ورق ST37 ثمین تجارت کلیک کنید
این
نام گذاری بر اساس مقدار کربن موجود در مواد سازنده ورق است، به گونه ای
که ورق St 33 دارای کمترین مقدار کربن و در نتیجه انعطاف پذیری بیشتر نسبت
به سایر کیفیت ها و ورق ST52 دارای بیشترین مقدار کربن و در نتیجه انعطاف
پذیری خیلی کمی است
ورق سیاه که به آنها ورق گرم نیز می گویند در ۲ نوع ورق
و در استانداردهای مختلف تولید می شود.
برای
اندازه گیری کیفیت ورق سیاه از شاخصی به نام ST استفاده می شود که این
شاخص در ورق سیاه معمولی بین اعداد St33 تا St 52 می باشد.
ورق های فولادی نورد گرم نیز همان طور که از نامشان پیداست، طی فرآیند حرارتی معادل 1400 فارنهایت و نرم و شکل پذیر شدن اسلب یا تختال و در نهایت فرم دهی به آنها در بین رول ها تولید می گردند. ورق های بدست آمده از نورد گرم، در زبان انگلیسی،
نیز خوانده می شوند.
ورق های فولادی نورد گرم، قطری بین 1.16 اینچ تا 5.16 اینچ دارند که به ورق های نورد گرم بسیار نازک ، فویل یا برگ یا شیت ، و به قطعات ضخیم تر از 6 میلی متر، پلیت گفته می شود.
ورق های فولادی حاصل از نورد گرم نیز همان
هستند.
ورق های نورد گرم (ورق سیاه ) معروفترین ورق فولادی است که با توجه به نوع آن مصارف گوناگونی در صنایع مختلفی از جمله
دارد.
رایج ترین نوع ورق سیاه از نظر کیفیت ST 37 است که از نظر سختی و منعطف بودن در حد متوسط قرار دارد و بیشترین کاربرد را برای مصارف ساختمانی از قبیله اسکلت سازی – سوله سازی و… دارد.
از ورق سیاه صنعتی در مصارف و پروژه های صنعتی از قبیل سد سازی، پروژه های پتروشیمی، مخزن سازی و…. استفاده می شود.
برخی ورق های فولادی در گروه گرم(سیاه) نیز قرار دارند .
که قابل کشش می باشند و از آنها برای ساخت بدنه کشتی و ماشین آلات سنگین قابل استفاده اند این گروه معمولا شامل ورقهای که از نظر انعطاف نرم تر هستند از جمله DD۱۱و DD۱۲و DD۱۳و همچنین STW۲۲و STW ۲۴ می باشند برخی دیگر در گروه گرم (سیاه) که دارای سختی و زیاد و انعطاف کمتر هستند برای مصارفی از جمله تولید لوله های تحت فشار و مخازن نفتی و غیره با استانداردهای SPHT۱-SPHT۲-SPHT۳-SPHT۴ همچنین ورق های A۲۸۵ با گرید GR سی (C) با ۹۰ A۵۹۶ با گرید GR ۵۵ تا ۹۰ نیز برای مخازن تحت فشار و سیلندرهای فشار قوی مورد استفاده قرار می گیرند.
ورق سیاه به دو شکل وارد بازار می شود:
هر دوی این دو شکل ورق قابل برش به سایز های مختلف می باشد.
کاربرد ورق های فولادی نورد گرم، با توجه به صنعتی شدن و نیاز مختلف خواص مکانیکی و شیمیایی تعریف می گردد و تقاضای بالایی نیز دارد.
از آنجا که کیفیت ورق های نورد گرم، کمتر از ورق های نورد سرد می باشد لذا از این ورق ها در مصارف ساخت و ساز، مخازن تحت فشار، جوشکاری، تیرآهن، ریل ، لوله های استیل و لوله های انتقال و جریان استفاده می شود.
با توجه به نیاز خریداران و کاربرد ورق نورد گرم، می توان خواص آن را طی فرآیندهای نرمالایزکردن، تمپر و کوئنچینگ گسترش داد تا در صنایع بیشتری به کار برده شوند.
• ورق های API به صورت کویل و شیت و پلیت مورد مصرف در ساخت لوله های انتقال نفت و گاز
• ورق های مورد مصرف در ساخت مخازن تحت فشار مانند گریدهای Grade C ، A516 , A537, A283
• ورق های ساختمانی در گریدهای St 52 , St 37 یا S355 , S255
• ورق های دریایی گرید A
جهت مشاهده محصول ورق CK45 ثمین تجارت کلیک کنید
کارخانه های تولید کننده ورق گرم در جهان بسیار زیاد هستند و ایران نیز یکی از این کشورهای تولیدکننده می باشد.
در ایران، ورق های نورد گرم به صورت کویل و یا رول در کارخانه های
تولید می شود.
و همچنین کارخانه های
ورق های نورد گرم را به صورت تخت و عریض و با ضخامت بالا عرضه می کنند.
در بازار ایران همان طور که عنوان شد ورق نورد گرم کشورهای دیگر از جمله کارخانه آرسلور میتال قزاقستان Arcelor Mittal که با نام
ورق قزاق
در بازار ایران شهرت یافته است ، کارخانه
ام ام کا روسیه MMK
، کارخانه اسار استیل هند ESSAR که در بازار ایران با نام ورق هند شهرت یافته
کارخانه پوسکو کره جنوبی POSCO
کارخانه هیوندایی استیل Hyundai Steel
کارخانه ریژاوو چین Rizhao
نیز در بازار داخلی ایران با قیمت هایی بالاتر عرضه می گردد.
جهت مشاهده محصول ورق A516 ثمین تجارت کلیک کنید
ورق سرد که به آن ورق روغنی نیز می گویند نوعی دیگر از ورق فولادی است که با استفاده از تکنولوژی نورد سرد تولید می شود و همان طور که از نام آن پیداست، طی فرآیند سرد ، کششی و فشاری تولید می گردد.
ورق های سرد از ورق های گرمی که مناسب برای نورد مجدد می باشد تولید می شود که به طور معمول ST22 یا ST24 می باشد تولید می شود و دارای الانگیشن (قابلیت کشش) می باشند.
.(الانگیشن این گونه ورق ها معمولا بین ۱۲تا ۲۸ می باشد که ورق کش می آید.)ورق هایی که کاربردهای کششی دارند و یا فوق کشش که انواع ورق های سرد (روغنی) را شامل می شود که دارای کیفیت های ST12 ، ST13 و St14 که فوق کشش می باشد.
یعنی ورق بدون اینکه پاره شود کشیده می شود. مثلاً فیلتر روغن اتومبیل ها و تولیداتی که اشکال هندسی و محدبی به خود می گیرند.
برخی ورق ها قابلیت لعاب کاری دارند یعنی لعاب که به رنگ های متنوع می باشد مثلاً سفید در اجاق گازهای خوراک پزی روی ورق های خاص می چسبد که اصطلاح به این نوع ورق ها EK2 می گویند.
علت نامگذاری ورق های سرد به اسم ورق روغنی، اصطلاحی عامیانه و بر مبنای وضعیت ظاهری این نوع ورق می باشد.
در این فرآیند ساخت ورق روغنی ورق های با ضخامت بالا توسط نورد به ضخامت های پایین تر تبدیل می گردند.
در این فرآیند به دلیل استفاده از نورد سرد کیفیت ظاهری ورق های نورد شده بسیار عالی می باشد.
دستگاه های نورد سرد، دارای 6 غلتک هستند 2 غلتک که وظیفه کاهش ضخامت شمش را دارند که به آنها غلتک کار گفته می شود و 4 غلتک دیگر که نگهدارنده غلتک های کار هستند تا از خم شدن آن جلوگیری کرده و فرآیند کاهش ضخامت، به درستی انجام گیرد و به آنها غلتک های پشتیبان گفته می شود.
توضیح فرآیند :
1- قرار گیری شمش آهنی در بین استندهای دو غلتکی یا استند رافینگ که دو نورد چرخنده در بالا و پایین وجود دارد.
2- تغییر شکل شمش فولادی، تحت فشار غلتک ها با حرکت پیوسته، که موجب کاهش قطر شمش و افزایش طول و عرض آن می گردد.
3- اسیدشوی کردن ورق فولادی بدست آمده به منظور از بین رفتن لایه های اکسیدی آن
4- در نهایت عملیات حرارتی و آنیلی شدن ورق ها
از این جهت از ورق های روغنی بیشتر در کاربردهایی که ورق ظاهر جسم را تشکیل می دهداستفاده می شود.
ورق سرد بسته به نوع آلیاژ و همچنین عملیات حرارتی صورت گرفته بر روی آنها به چند دسته کلی تقسیم می شود.
نمونه هایی از انواع ورق روغنی می باشند. استاندارد ضخامت ورق روغنی بین ۳ دهم میلی متر الی ۳ میلی متر می باشد و از نظر عرض نیز دارای دو عرض استاندارد ۱۰۰ سانتی متر و ۱۲۵ سانتی متر هستند.
مشاهده این مطلب » مزایا و کاربردهای ورق گالوانیزه
ورق های روغنی یا همان نورد سرد دارای وزن استاندارد ویژه هستند که با آهن معمولی تقریبا یکسان می باشد.
ورق های روغنی تحت فشار و نورد ، به ضخامت کمتر و عرض بیشتر تبدیل می شوند.
ورق های روغنی درواقع قابلیت کشش دارند و به همین دلیل در نورد سرد، تحت فشار و کشش، بدون شکنندگی ، عریض تر می شنود. ضخامت های ورق روغنی از 0.30 تا 3 میلی متر می باشد و عرض استاندارد آنها 100 و 125 سانتی متر می باشد که عرض 100 سانتی متر را اصطلاحاً عرض کوتاه می گویند و 125 سانتی متر را تحت عنوان عرض بلند می شناسند.
ورق های روغنی ST14 دارای آلیاژی هستند که تاریخ مصرف برای آن تعریف شده است و پس از انقضاء، خورده شده و به ورق ST12 تقلیل پیدا می کند در واقع استحکام آن کاسته می شود.
لذا در مصرف ورق های روغنی ST14 باید به زمان مصرف آنها دقت نمود.
علاوه بر این سه نوع، برخی ورق های روغنی هستند که قابلیت لعاب کاری دارند و می توان رنگ های مختلفی به آنها داد.
این ورق ها اصطلاحاً، به ورق های EK2 معروف هستند و در لوازم آشپزخانه بویژه اجاق گازها مورد استفاده قرار می گیرند.
ورق فولادی نورد سرد ، به طور کلی نسبت به ورق های نورد گرم، کیفیت بهتری داشته و سطح آنها نیز قابل قبول تر است.
لذا استحکام یکی از ویژگی هایی است که خریداران بویژه در صنعت خودرو و لوازم خانگی به آن توجه زیادی می نمایند
ورق نورد سرد (ورق روغنی ) پایه تولید ورق گالوانیزه (ورق سفید) هستند.
از آنجایی که ورق گالوانیزه رنگی خود نیز از ورق گالوانیزه ساخته می شود پس در نتیجه پایه و اساس ورق رنگی، ورق روغنی(ورق سرد ) می باشد.
در ادامه مقاله قبلی در اینجا به بررسی ورق های گالوانیزه ، رنگی میپردازیم با ما همراه باشید
ورق گالوانیزه از ورق سرد (ورق روغنی) تولید می شود نیز نوعی دیگر از ورق فولادی می باشد .
که ورق ها طی پروسه ای نسبتاً طولانی در تمام سطح ورق مقدار چندین میکرون فلز روی را در سطح ورق می نشانند تا ورق در مقابل زنگ زدگی مقارم شود و هر چقدر مقدار فلز روی (zn) بیشتر پوشانیده شده باشد اصطلاحاً کتینگ ورق بالاتر می رود ورق های چینی معمولاً کتینگ ۱۰۰ الی ۱۲۰ و ورق های کره ای ژاپنی و هندی و غیره تا کتینگ ۱۸۰ را دارا هستند
به عبارت دیگر در ورق گالوانیزه، بین آهن و روی، پیلی الکتروشیمیایی تشکیل میشود که در آن روی به جای آهن به عنوان آند و آهن به عنوان کاتد بکار میرود. در ورق گالوانیزه حتی اگر پوشش آن هم شکستگی پیدا کند، زنگ نخواهد زد.
جهت مشاهده محصول ورق ST52 ثمین تجارت کلیک کنید
کوتینگ (به انگلیسی : Coatting ) میزان پوشش روی در دو سطح ورق و واحد آن gr/m2 میباشد.
هر چقدر مقدار فلز روی (zn) بیشتر پوشانیده شده باشد اصطلاحاً کوتینگ ورق بالاتر می رود.
از آنجایی که ورق های گالوانیزه که کوتینگ بالاتر دارند کیفیت بهتری به مراتب دارند، در بازار به عنوان جنس مرغوبتر خرید و فروش می شوند.
ورق های چینی کوتینگ بین ۱۰۰ تا ۱۲۰ و ورق های ژاپنی و هندی و کره ای و غیره تا ۱۸۰ کوتینگ نیز دارا می باشند.
• عرض : ۱۰۰۰ و ۱۲۵۰
• کوتینگ : ۱۰۰ – ۱۲۰ – ۱۸۰ – ۲۲۰ – ۲۷۵
• ضخامت : ۰٫۱۸ – ۰٫۴۰ – ۰٫۹۰ – ۲ – ۶
• وزن کویل : ۳٫۵ الی ۱۲ تن
• قطر داخلی کویل : ۵۷۰ الی ۶۲۰
• انواع: کرم دار ( به انگلیسی : Chromated ) و بدون روغن ( به انگلیسی : Unoiled )
وجود گل ( به انگلیسی : Spangle ) به دلیل وجود ناخالصی در روی هنگام کریستال شدن روی مذاب بر روی ورق سرد ( ورق روغنی ) می باشد.
به دلیل مسائل زیست محیطی در آینده همه ی کالاهای گالوانیزه بدون گل تولید خواهند شد.
در کل سه نوع گل وجود دارد :
مدل بی گل ( به انگلیسی: Zero Spangle )
مدل گل ریز ( به انگلیسی: Minimum Spangle )
و مدل گل دار ( به انگلیسی:RegularSpangle )
از ورق گالوانیزه درصنعت
استفاده میشود.
با فرم دادن ورق گالوانیزه به صورت ورق کرکره ای در مواردی همچون ساخت سقف شیروانی منازل استفاده می شود.
جهت مشاهده محصول ورق ST37 ثمین تجارت کلیک کنید
ورق گالوانیزه به دو صورت کلی رول فرم و فابریک در کارخانه تولید می شود
ورق های رول فرم گالوانیزه با ضخامت های ۱۸ صدم میلی متر تا ۶ میلی متر و با دو عرض ۱۰۰ سانتی متر و ۱۲۵ سانتی متر تولید می شوند.
ورق های فابریک گالوانیزه هم به دو صورت فابریک ۲۰۰۰*۱۰۰۰ میلی متر و فابریک ۲۵۰۰*۱۲۵۰ میلی متر تولید می شوند.
وزن عمومی رول ها بسته به عرض رول یا ضخامت و کارخانه تولید کننده بین ۵ تا ۷ تن می باشد.
ورق های گالوانیزه، در ایران، ورق های روغنی ای هستند که با یک لایه از فلز روی پوشانده شده اند و هرچقدر این میزان فلز روی zn بیشتر باشد، کتینگ و مقاومت ورق در برابر زنگ زدگی بالاتر می رود.
ضخامت پوشش روی معمولاً بین 100 تا 350 میکرون می باشد که ورق های چینی، 100 تا 120 میکرون فلز روی دارند واین مقدار در ورق های ژاپنی و کره ای تا 180 میکرون هم می رسد.
این در حالی است که اساس ورق های گالوانیزه، ورق های سیاه زیر 3 میل می باشند ولی در ایران به دلیل عدم تکنولوژی کافی برای تولید ورق های سیاه نازک، از ورق های روغنی استفاده می شود.
برای اضافه نمودن پوشش روی در آهن، معمولاً از روش غوطه وری ورق در حوض مذاب روی استفاده می شود.
پس از خروج از حوضچه، با توجه به سرعت سرد شدن و میزان روی چسبیده به ورق، سه دسته ورق گالوانیزه تولید می گردد.
ورق گالوانیزه بدون گل، ورق گالوانیزه گل ریز و ورق گالوانیزه گل درشت، که گل ها همان کریستال های تشکیل شده در فرآیند سرد شدن ورق می باشد.
ورق های گالوانیزه از ضخامت 0.18 تا 6 میل تولید و عرضه می شوند که عمدتاً به صورت رول به بازار وارد می شوند.
وزن رول ها بسته به ضخامت ورق و عرض رول بین 5 تا 7 تن می باشد.
ورق رنگی معمولاً از رنگ پاشی ورق گالوانیزه در کوره های خاص تولید می شود
ورق های رنگی برای هر رنگ یک استاندارد بین المللی دارند که با نام رال رنگ نیز شناخته می شود. در واقع ورق های رنگی در 16 رنگ متنوع تولید و عرضه می گردد
در ورق رنگی روی ورق در دو فرآیند به ضخامت ۲۰ الی ۲۵ میکرون و قسمت پشت ورق در یک فرایند یک مرحله ای به ضخامت ۷الی ۱۵ میکرون پوشش رنگ به صورت کوره ای قرار می گیرد.
رنگ الکترو استاتیک ورق گالوانیزه را در مقابل خوردگی بیش از قبل مقاوم تر کرده وهمچنین آن را برای استفاده در میحط های بسیار خورنده، اسیدی و قلیایی و با رطوبت بالا مناسب تر می کند. همچنین برای بعضی مصارف، ظاهر زیبایی به آن می بخشد
جهت مشاهده محصول ورق CK45 ثمین تجارت کلیک کنید
از این رو به ورق های رنگی اشکال خاصی می دهند این اشکال شامل
می باشد.
کاربرد ورق رنگی عبارت است از
• صنایع ساختمانی : سقف و بدنه انبارها و کارگاهها ، سقف کاذب ، نمای داخلی و خارجی ساختمانها .
• لوازم خانگی : بدنة خارجی یخچال ، آبگرمکن ، اجاق گاز ، ماشین لباس شویی و …
• صنایع فلزی : کابینت، تجهیزات اداری، پارتیشن، بدنه کامپیوتر و …
• صنعت حمل ونقل : ساخت کانتینر ، سردخانه ها و کاروانهای ثابت و متحرک و ….
ورق های رنگی در سقف سالن ها و کانکس مورد استفاده می باشد
ورق های رنگی غالباً در انواع سقف ها، سوله ها و نمای داخلی و خارجی ساختمان مورد استفاده قرار می گیرد.
جهت مشاهده محصول ورق A516 ثمین تجارت کلیک کنید
رئال ورق رنگی چیست؟
ورق رنگی در رنگ های متنوعی تولید می شود که دارای استاندارد جهانی می باشند.
این استاندارد به نام رئال رنگ شناخته می شود.
ورق رنگی تقریبا در ۱۶ رئال عرضه می شودکه عبارتند از:
از آنجایی که ورق رنگی فقط به صورت رول تولید می شود .
استاندارد این رول ها دارای عرض ۱۰۰ سانتی متر و ۱۲۵ سانتی متر می باشد .